بادت اندر شهریاری برقرار و بردوام

سال خرم فال نیکو مال وافر حال خوش

اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام

                          حافظ

   هر که از کوچه تنهايي من مي گذرد 

                به هواي هوسي هم که شده          

          سرکي مي کشد و مي گذرد

  چهره به ابرها سپرده ام

             و ذهن مخمل دشت های نرگس کرده ام

  توان اسارت یک چلچله و

          نقش های قالی بی پرنده را 

  در لیوان بزرگ گلداری            سر کشیده ام

                و نشسته ام 

  تا باد و باران بر من اثر کند  

  از بالشم                 قطرات پوستم بخار می شود

  دستانم رشد می کنند و سقف را در آغوش می کشم

  پیوسته پیر می شوم

  برایش قصه می خوانم                   آخرین آوازهای که می شناسم

  از بالشم بخار بلند می شود           اشک هایم می رقصند

  سقف می خواند                           من در شاخه ها نقاشی شاد می کنم

  در ابرها نقش می زنمو در نرگس ها می دوم

  پیوسته پیر می شوم

  جمع می شوم                 روی قالی شیشه ای

        دراز می کشم 

                   سقف بی آغوش می ماند

                                        و من پیر می شوم...  

Happy Birthday Snoopy

from :Garfield

عشق به دنبال بهار

                  باران،بابونه نباش .

        گاهی در انتهای خارهای یک کاکتوس

 به غنچه ای می رسی که ماه را بر لبانت می نشاند.

www.jokrooz.mihanblog.com

         هزار فرسنگ است

         با گذاشتن یک قدم آغاز می شود.

                             کنفسیوس

 اشک رازیست

      لبخند رازیست

            عشق رازیست

و اشک آن شب لبخند عشقم بود!

                                             شاملو

  زنی تنها در آستانه فصلی سرد

  در ابتدای درک هستی آلوده زمین

  و یاس ساده غمناک آسمان

  و ناتوانی دستهای سیمانی

  زمان گذشت

  زمان گذشت و ساعت ۴بار نواخت

  ۴بار نواخت

  امروز روز اول دی ماه است       من راز فصلها را می دانم       و حرف لحظه ها را می فهمم

  نجات دهنده در گور خفته است  و خاک  خاک پذیرنده         اشارتی است به آرامش

  ...                             در کوچه باد می آید                         این ابتدای ویرانی است

  آن روز هم که دستهای تو ویران شدند باد می آمد.

  ...

                                                                       فروغ فرخزاد            

  در دامنت چه چیز نهان داری

  جز برگ های مرده وخشکیده

  دیگر چه ثروتی به جهان داری

  جز غم چه می دهد به دل شاعر

  سنگین غروب تیره و خاموشت؟

  جز سردی وملال چه می بخشد

  بر جان دردمند من آغوشت

  ...

  پاییز ای سرود خیال انگیز

  پاییز ای ترانه محنت بار

  پاییز ای تبسم افسرده

  بر چهره طبیعت

                        افسون کار

                                فروغ فرخزاد

      بر سایه سیاه خودش

                    پشت کرده است.

                                            گروس عبدالملکیان

           گاز باید زد

                  با پوست.

   ابتدا مطمئن شوید که نردبان را

به ساختمان مناسب تکیه داده اید. 

                      گر نبارم تو کجا دریایی؟

در دلش خنده زنان دریا گفت:

                      ابر بارنده تو هم از مایی .  

به هوس بازی این بی خبران می خندم

هر که آرد سخن از عشق بدان می خندم

خنده تلخ من ازگریه غم انگیزتراست                               

   کارم از گریه گذشته است بدان می خندم