زنی تنها در آستانه فصلی سرد

  در ابتدای درک هستی آلوده زمین

  و یاس ساده غمناک آسمان

  و ناتوانی دستهای سیمانی

  زمان گذشت

  زمان گذشت و ساعت ۴بار نواخت

  ۴بار نواخت

  امروز روز اول دی ماه است       من راز فصلها را می دانم       و حرف لحظه ها را می فهمم

  نجات دهنده در گور خفته است  و خاک  خاک پذیرنده         اشارتی است به آرامش

  ...                             در کوچه باد می آید                         این ابتدای ویرانی است

  آن روز هم که دستهای تو ویران شدند باد می آمد.

  ...

                                                                       فروغ فرخزاد